Kolombiya Bağımsızlık Yasası'nın imzası, ressam Coriolano Leudo'nun yağı
Kolombiya Cumhuriyeti'nin bağımsızlık ilanının resmi tarihi 20 Temmuz 1814'tür. Ancak bu yeni devletin kurulmasına yol açan belgenin imzalanması, on yıldan fazla süren bir sürecin sadece başlangıç noktasıdır.
Bu tarihi dönem, 19. yüzyılın başlarında ortaya çıkan ilk sömürge karşıtı hareketlerden yeni cumhuriyetçi düzenin kurulmasına ve İspanyol sömürge yönetiminin kesin olarak sona ermesine kadar uzanmaktadır. Esasen, Kolombiya'nın bağımsızlığı 1810 ile 1824 yılları arasında şekillenmiştir . Aşağıda bu dönemin tarihi olaylarını ve en ilginç yönlerini ayrıntılı olarak açıklıyoruz:
Amerika kıtasındaki İspanyol topraklarındaki bağımsızlık hareketleri, 18. yüzyılın Aydınlanma ve liberal fikirlerinden ve dönemin büyük devrimci hareketlerinden, özellikle de Amerikan Devrimi (1776) ve Fransız Devrimi'nden (1789) ilham almıştır. Başlıca öncülleri , 1781'de genel valinin kötüye kullanan politikalarına karşı Comuneros İsyanı'nda bulunabilir .
1808'de Napolyon birliklerinin İber Yarımadası'nı işgali İspanya'yı derin bir krize sürükledi. Metropol modelini takip ederek, genel valilikteki birçok şehir yönetim cuntaları kurdu . Bu cuntaların bazıları taç'a sadık kalırken, diğerleri bu tarihi koşullarda hedeflerine ulaşmak için bir fırsat görerek, en başından itibaren özerklik özlemlerini dile getirdiler.
Florero Evi - Bogotá'da Bağımsızlık Müzesi
Kolombiya'nın Bağımsızlığının başlangıcı: La Patria Boba
Kolombiya, bağımsızlığına kadar, günümüzdeki Ekvador ve Venezuela devletlerini de kapsayan Yeni Granada Genel Valiliği'nin bir parçasıydı. Yeni kurulan Kolombiya devletinin bu ilk aşaması , çalkantılı ve çatışmalarla dolu bir dönem olan Patria Boba ( Aptal Vatan) olarak bilinir.
1810'daki Llorente Vazosu olayı , genel valiliğin varlığına son veren olay olarak kabul edilir.
Llorente Vazosu
Görünüşte önemsiz olan bu tarihi olay, bağımsızlık kıvılcımını ateşledi. İspanyol tüccar José González Llorente, bağımsızlık davasının destekçisi olan Naip Antonio Villavicencio'nun ziyareti sırasında kullanılacak olan bir vazoyu Kreollere (Avrupa kökenli Amerikalılar) ödünç vermeyi reddetti . Bu anlaşmazlık, Kreollerin hoşnutsuzluğunu yönlendirmek, devrimci coşkuyu alevlendirmek ve José María Pey de Andrade başkanlığındaki yeni bir Yönetim Cuntasının ilanına yol açmak için kullanıldı.
Olayların yaşandığı Vazo Evi , şimdi Bağımsızlık Müzesi'ne ev sahipliği yapıyor.
Yeni Granada Birleşik İlleri
1812'de, gelecekteki Kolombiya'nın embriyonik devleti olan Yeni Granada Birleşik Eyaletleri Cumhuriyeti kuruldu . Federalist eğilimlere sahip bu cumhuriyet, yeni ulus için merkezi bir devleti savunanların muhalefetiyle karşılaştı.
Bu anlaşmazlık , federalistler ve merkeziyetçiler arasında bir iç savaşa yol açtı . Çatışma, her iki tarafın da bölgede İspanyol egemenliğini yeniden kurmayı amaçlayan kraliyetçi birliklerin tehdidi karşısında güçlerini birleştirmeye karar verdiği 1815 yılına kadar sürdü.
Yeni Granada'nın İspanyol yeniden fethi
Ferdinand VII , İspanya'da düzeni yeniden sağladıktan sonra , "Barışçı" lakaplı Pablo Murillo'yu genel valiliği yeniden ele geçirme göreviyle Amerika'ya gönderdi .
Bu askeri harekat sırasında, Cartagena de Indias şehri 102 gün süren bir kuşatmaya maruz kaldıktan sonra İspanyolların eline geçti.
Ayrılıkçıların askeri yenilgisinin ardından, çok sayıda tutuklama ve idamla sonuçlanan, Terör Dönemi olarak bilinen sert bir baskı dönemi yaşandı.
Kurtuluş Kampanyası ve Kolombiya'nın Kesin Bağımsızlığı
İspanyol askeri müdahalesinden sonra, bağımsızlık hareketi yeniden örgütlenmek için biraz zamana ihtiyaç duydu. Ancak 1818'de, Simón Bolívar komutasında ve İngiliz desteğiyle Kurtuluş Seferi başlatıldı . Sefer, Boyacá Muharebesi (1819) ile sonuçlandı ve kraliyetçilerin kesin bir yenilgiye uğramasına ve Cartagena de Indias'a çekilmek zorunda kalmalarına yol açtı.
Bolívar, 10 Ağustos 1819'da Bogota'ya girdi. O andan itibaren, yeni bağımsız Kolombiya'nın başkentinden, İspanyol direnişinin son ceplerine son vermek için askeri eylemler koordine edildi.