Kolombiya'daki mimari tarihi , Latin Amerika ülkelerinin büyük çoğunluğunda olduğu gibi, inşa edildiği dönemin siyasi ve kültürel atmosferini yansıtmıştır; örneğin, sömürge (İspanyol mirası), cumhuriyet (1850-1930) ve modern (1945-1970) tarzlarındaki güzel mimari topluluklar öne çıkmaktadır.
Cumhuriyet mimarisine biraz daha odaklanacak olursak , adından da anlaşılacağı gibi, yeni cumhuriyetin kuruluş dönemiyle, yeni doğan ulusun siyasi ve sosyal ideallerinin plastik ve yapıcı ifadesiyle ilgilidir.
İspanya hakkında hiçbir şey bilme isteği duymayan Kolombiya'da , mimari tasarım parametreleri, İngiltere ve Fransa gibi diğer Avrupa ülkelerinden alındı . Bu ülkelerden gelen mimarlar, inşaat teknikleri ve betonarme gibi yeni malzemelerle, sömürge mimarisinin ve en çok kullanılan malzemenin ahşap olduğu Kolombiya şehirlerinde yeni bir imaj yarattılar.
Cumhuriyet dönemine ait en iyi korunmuş yapı komplekslerinden biri, 1920'ler ve 1930'larda ülkenin en büyük ekonomik potansiyeline sahip şehirlerinden biri olan Manizales'te bulunmaktadır. Bu durum, tüm yapılarının kerpiç ve ahşaptan yapılmış olması nedeniyle kolayca yayılan iki yıkıcı yangından etkilenen şehir merkezinin tamamen yeniden inşasını mümkün kılmıştır.
Bogotá'da bulunan Ulusal Meclis Binası , şüphesiz Cumhuriyet mimarisinin en görkemli örneğidir. Yapının tamamı yontulmuş taştan yapılmıştır ve inşaatı 80 yıl sürmüştür (1847-1926).